Menu

Duurzaamheid in China?

31 oktober 2017

Treinen.png

We zijn naar China geweest, naar de provincie Shaanxi om precies te zijn. Het was voor mij zo’n zeven jaar geleden en ik ben ervan geschrokken hoeveel er daar veranderd is, in zo’n korte tijd. Van te voren kreeg ik de waarschuwing om niet te veel over ecologie en duurzaamheid te praten, omdat zij nog niet zo ver zijn. Zij zouden nog met overleven bezig zijn… Vooral dat blijven denken, Europa, want dan zien jullie die bullet-trein niet aankomen die in onze achteruitkijkspiegel opdoemt.

In Vlaanderen en Nederland bagatelliseren we China voortdurend. De kwaliteit zou inferieur zijn, het zouden goedkope kopieën zijn, nog ver van onze westerse kwaliteit en inventiviteit. Maar terwijl wij in het Westen een heel lang en moeizaam traject afleggen, waarna onze Thalys eindelijk op een aantal trajecten rijdt, moeten wij nog steeds op de meeste trajecten het doen met de  ouderwetse, vervuilde treinen waar we aan gewend zijn geraakt. Wil je de Thalys, dan moet je daarvoor diep in de buidel tasten. Wij hebben in China van Xi’An naar Baoiji een bullet-train genomen en wat is dat een verschil. Buiten het feit dat hij zo’n 100 km per uur harder kan rijden, rijdt hij zo soepel dat je niet eens merkt dat je al in beweging bent. Ook heel de veiligheidsprocedure, het kaartjes kopen en alles dat er nog meer bij komt kijken is vele malen beter geregeld dan bij ons en elke stad is gewoon met elkaar verbonden.

De tijd van goedkope kopieën is de voorloper van een tijd van topkwaliteit en deze overgang gaat op een tempo waar wij niet tegenop kunnen. Denk aan de Europese Nokia telefoon, die in tien jaar van marktleider naar failliet is gegaan, terwijl in de helft van de tijd Huawei van een goedkope kopie naar één van de beste telefoons is uitgegroeid.

Dit is bezig op alle vlakken en zeer zeker ook op het gebied van duurzaamheid. Wij hebben bedrijventerreinen gezien waar prefab beton elementen geproduceerd worden, bedrijven die met energietechnologie bezig zijn, Leeds gecertifieerde gebouwen, enzovoort. Bedrijventerreinen die er vijf jaar geleden nog niet waren. Woonwijken waar achter elkaar de ene na de andere wolkenkrabber gebouwd worden. Alles aangesloten op geothermische putten (elke 15 meter een put van 1500 meter diepte), waardoor ze met een paar zonnepanelen heel hun warmte voorziening geregeld hebben. Elke stad heeft zijn eigen departementen voor duurzame materialen, energiebesparing, verbetering van het leefklimaat.

Misschien door noodzaak geboren, maar de president Xi Jinping van de Volksrepubliek China trekt duidelijk de kaart van duurzaamheid en wanneer dat gebeurt, wordt er geld en mankracht ingezet op een grootteorde waar wij nooit tegenop kunnen. Op veel vlakken zijn onze pilootprojecten nog een stap verder, dan de projecten in China. Echter door de massale opschaling van mankracht en geld zal dit niet lang meer het geval zijn. De bullet trein is vertrokken en is niet meer te stoppen.

Eén van de redenen van ons bezoek was kijken naar 3D print toepassingen in China, met betrekking tot de bouw. Het bedrijf dat wij gezien hebben produceert op het niveau van Materialise. Zij leveren aan alle grote vliegtuigbouwers, dus de kwaliteit zal echt niet zoveel minder zijn dan die van ons paradepaardje. Het verschil is dat zij in zeer korte tijd opgeschaald zijn naar 60 printers, waarvan een aantal 4,5 meter hoog, 260 medewerkers en 6000 verschillende producten. Oh ja, en er is een nieuw wetenschapspark gebouwd, waarheen zij eind dit jaar gaan verhuizen zodat zij verder kunnen groeien. Dit was slechts één van de drie bedrijven in de stad Xi’An en zo heeft elke stad zijn eigen centra. Er staat weer een bullet-trein klaar die ons met hoge snelheid voorbij zal steken.

Gelukkig hadden zij nog geen voorbeelden van het printen van cement/mortel of varianten daarop. Dit geeft ons hoop en laat zien dat wij met C3PO nog precies op tijd zijn. Want wanneer zij eenmaal besluiten om daar ook op in te zetten, dan kunnen wij ons Belgisch boemeltje beter aan de kant zetten.

En toch blijven wij het bagatelliseren. De kwaliteit van de gebouwen is inferieur, niet volgens onze normen. Zij bouwen geen gebouwen voor 100 jaar. Zij hebben woningnood voor de komende tien, twintig jaar en daarvoor worden op een tempo gebouwen uit de grond gestampt. Over twintig jaar (bij wijze van spreken) bouwen ze ergens anders gewoon een nieuwe wijk en gooien ze de oude wijk weer plat. Recuperatie van bouwmaterialen is iets waar ze nu al over bezig zijn, maar waar wij hen nog bij kunnen helpen. Maar door deze manier van denken blijft de bouwsector op topsnelheid draaien en wordt er enorm veel geleerd. Wat wij leren bij één gebouw, leren zij met honderden gebouwen tegelijkertijd.

Trump stapt uit het Klimaat akkoord van Parijs? Xi Jinping blijft erin en gaat zelfs eenzijdig zijn activiteiten verdubbelen. We praten over het land dat de meeste kritische grondstoffen in eigen beheer heeft en bezig is de nummer twee te koloniseren. Op dezelfde manier zoals het rijke westen dat vele honderden jaren geleden deed. Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te zien waar de toekomst bepaald gaat worden.

Je kunt je afvragen of de Belgische bedrijven daar nog iets te bieden hebben. Ik denk dat het juist nu voor de start-ups en de innovatieve niche spelers een perfect klimaat is om op te schalen. Alleen wanneer we nog zo’n vijf tot tien jaar wachten, hebben ze ons echt niet meer nodig.

Deel dit bericht!