Menu

Wat de boer niet kent, eet hij niet

18 januari 17:35 in De wijk van morgen

Wat de boer niet kent, eet hij niet

NIBE, het Nederlandse Instituut voor Bouwbiologie en Ecologie, publiceerde een rapport over het gebruik van biobased materialen in de bouwsector. De huidige bouweconomie draait grotendeels op producten uit eindige en fossiele grondstoffen. Maar is biobased de oplossing voor de toekomst?

De bouwwereld is wereldwijd een conservatieve economische branche. De sector bouwt verder op tradities die al even meegaan. Bouwmaterialen uit fossiele en eindige grondstoffen, zoals PUR, PIR en EPS, zijn bijvoorbeeld nog steeds schering en inslag. Willen we tegen 2050 een circulaire bouwsector uitbouwen (pun intended), dan kunnen producten uit hernieuwbare oorsprong zeker helpen. Het grootste voordeel van deze materialen is dat ze uit eindeloze bronnen komen en in principe dus nooit opraken. Onze collega’s van NIBE onderzochten de kans om biobased materialen frequenter in de bouwsector in te zetten. Een onderzoek uit 2019 toonde namelijk al aan dat de sector het potentieel van deze materialen zeker kan uitbreiden.

Traditie en misvattingen

Een groot struikelblok zijn de tradities die heersen binnen de bouwsector. Wat de boer niet kent, eet hij niet. Tussen aannemers en leveranciers van traditionele bouwmaterialen bestaan diepgewortelde samenwerkingsverbanden. Daarnaast zorgen de opschaling en de optimalisatie van traditionele materialen dat deze doorgaans goedkoper zijn dan producten uit hernieuwbare bronnen. Ook misvattingen en een gebrek aan kennis over biobased bouwmaterialen zorgen dat de sector eerder terughoudend is om ze te gebruiken. Technische adviseurs, ontwerpers en inkopers zijn onvoldoende op de hoogte over de bouwtechnische kwaliteiten van biobased materialen. Kwaliteitsvolle opleidingen over mens- en milieuvriendelijk (ver)bouwen en wonen zijn zeker aan de orde. Hé, piept onze eigen postgraduaatopleiding niet om de hoek?

Regelgeving en aanbestedingen

Het wet- en regelgevend niveau, zowel op Nederlands als Europees niveau, laten volgens het NIBE-onderzoek urgente steken vallen. Voor innoverende producenten is het bijvoorbeeld financieel lastig om certificeringen en LCA’s (levenscyclusanalyses) bij te houden. Ook verdrinken de kleine ondernemingen in de economische en administratieve kosten om hun nieuwigheden te testen en te certificeren. In openbare aanbestedingen wordt daarnaast ook te weinig aandacht besteed aan het thema ‘duurzaamheid’. Biobased materialen, hernieuwbaarheid en hergebruik moeten zwaarder doorwegen als gunningscriteria.

Kennisvergaring

De verbetering van het kennisniveau bij (technische) adviseurs, ontwerpers en aannemers is het belangrijkste probleem dat we moeten aanpakken. Het jaar 2050 is niet veraf. Bij bouwprofessionals is er een sterke behoefte om op korte termijn een overzicht te krijgen van best practices en goeie voorbeelden. Ook op beleidsniveau moet gefundeerde kennis (zoals de gezondheids-, milieu- en klimaatvoordelen) over alternatieve bouwmaterialen haar ingang vinden. En uiteraard moeten we de financiële eigenschappen van biobased materialen onder de loep nemen. Zo moeten certificeringen en LCA’s makkelijker én economisch aantrekkelijker worden voor kleine en innoverende ondernemingen.

Meer weten?

Neem dan een kijkje op de site van NIBE.

Bron: www.vibe.be

Auteur: VIBE

Datum: 30/12/2020

0 reacties